در مقاله نویسی سبک نگارش علمی ویژگی ها و جزئیات بسیاری دارد که رعایت آنها در متون تخصصی و دانشگاهی برای دانشجویان و پژوهشگران الزامی است. در واقع وقتی مقاله یا پایان نامه می‌نویسید لازم است قالب استانداردی برای نگارش متن خود داشته باشید.

این ویژگی‌ها در نگارش علمی منجر به ایجاد و توسعه سبک‌های مختلفی در مجامع علمی شده است از جمله APA و AMA و یا سبک‌های رفرنس دهی همچون هاروارد؛ ونکوور، APA و غیره. تمام این سبک‌ها شامل نکات قراردادی است که در مجامع علمی مربوط به آن حوزه علمی تعیین شده است و معمولا مجلات هر شاخه علمی از سبک‌های نگارشی مرتبط با همان رشته استفاده می‌کنند. به عنوان مثال اکثر مجلات پزشکی از سبک نگارشی AMA و روش رفرنس دهی ونکوور استفاده می کنند.

هر سبک نگارشی مجموعه ای از نکات بسیار است که همه آنها در یک مقاله لزوما استفاده نمی شود. ما در این مجموعه از مطالب قصد داریم نکات خاص و متنوعی از سبک های نگارشی و رفرنس دهی را گردآوری کرده و در اختیار مخاطبان خود قرار دهیم.

این نکات در واقع بخشی از قواعدی است که ما در ویرایش و ترجمه متون تخصصی لحاظ می کنیم. همچنین خدماتی چون ویرایش منابع (رفرنس ادیت) و قالب بندی استاندارد مقالات و ساختاردهی به آنها به منظور سابمیت در مجلات علمی (استایل ادیت تخصصی مقاله) نیز بر اساس همین قواعد و دستورالعمل های استاندارد نگارشی انجام می گیرد.